پرنده خارزار

بچه ها میگن بیرون تظاهرات شده.من هم بلافاصله با مریم جعفری میرم بیرون ببینم چه خبر شده ؟اسکورت نیروی انتظامی،همراهی دو تا آمبولانس،مینی بوسهای سبز رنگ سپاه و کلی مامور بیسیم به دست و حدود صد تا زن و چند تایی هم مرد که از کنار خیابون ولیعصر رد میشند .شعار هم گویا می دادند که البته ما که نشنیدیم. میرم انتهای صف می ایستم.زنها همه چادری هستند و چندتایی هم چفیه انداختند.من هم یک روسری کوتاه سفیدرنگ سرم هست با مانتوی جلوبسته و کفشهای پاشنه دار.خیلی زود خودم رو جمع و جور می کنم و به برادری که پشت سرم هست میگم برادر این تجمع برای چی برگزار شده ...برادر میگه به چند دلیل ،اولا تجدید بیعت با آقا به دلیل مساله هسته ای ایران ..میگم اون تجدید بیعت که قرار بود روز ۲۲ بهمن باشه... میگه ولی این فرق میکنه...به نوشته روی مینی بوس نگاه می کنم نوشته تجدید بیعت رزمی کاران رزم آور با مقام معظم رهبری..می پرسم یعنی این خانومها همه رزمی کار هستند؟برادر پاسخ میده بله همه رزمی کار هستند.... 

ترجیح میدم دیگه هیچ سوالی نپرسم.آقایی که میخواد از خیابون رد بشه با عصبانیت به من می خوره و با کنایه میگه خانوم رد شید برید شعارتون رو بدید...میگم آقا من قرار نیست شعار بدم ..مردم هم کنار خیابون ایستادندو این تظاهرات خودجوش رو نگاه می کنند ولی دمش گرم نیروی انتظامی عجب اسکورتی کرده بود خواهران رزمی کار رو ...بیشتر به خاطر حضور نیروی انتظامی خیابون ترافیک شده بود تا حضور صد خواهر و برادر رزمی کار...گویا این رزمی کاران قرار بوده بروند جلوی سفارت دانمارک..ولی انصافا هم قد من از همشون بلندتر بود و هم اینکه نسبت به خیلی از اونها اضافه وزن کمتری داشتم در حالیکه من رزمی کار نیستم....