چند روز تعطیلی نوروز ،فرصت خیلی خوبی بود برای فکر کردن به محبوب...دختری که بقیه می شناسند و دختر آرومی که خودم می شناسم ....دختر آرومی که روزهای تعطیل یا پس از تموم شدن کارش ساعتها آروم کتاب می خونه ...فکر می کنه ...می نویسه ...فیلمهایی رو که دوست داره بارها و بارها می بینه ...در تنهایی دلتنگ میشه و گریه می کنه ...به تنهایی پارک میره ....به تنهایی خرید میره ...دختری که آرامش و سکوت خونه مجردی اش برای همسایه های کنجکاو که با سلامی و عرض ادبی سعی می کنند یکجورهایی سرصحبت رو باز کنند،سوال برانگیز شده......دختری که سعی می کنه به همه احترام بگذاره وهمه رو درک کنه ....تاحدودی به همه اعتماد می کنه ولی به راحتی با کسی(چه خانم و چه آقا) صمیمی نمیشه ....و البته وقتی تصمیم جدی ای بگیره برغم کلیه مخالفتها و انتقادها کسی نمی تونه از تصمیمش منصرفش کنه ...و دختری که همیشه پایبند بوده به حفظ حریم هایی که بهشون اعتقاد داره ...
می دونم در بعضی موارد خیلی بین این دو تا محبوب فرق هست ...فکر کردن به این موضوع باعث شد در مجموعه ای که الان دارم کار می کنم از همه بپرسم که محبوب رو با چه خصوصیت بارزی می شناسند و صادقانه جوابهاشون رو بنویسم ؟!این جواب 6تا از همکارهامون است که البته اکثرشون خبرنگار و همه شون مرد هستند : 1.غد،زورگو،غیرمنطقی،جاه طلب2.سادگی ،فمینیست3.خشونت ملایم4.احساساتی5.سادگی6.نپخته و عجول در تصمیم گیری .
و این هم مجموع جواب دوستان دخترم :زیادی دل رحم،احساساتی،شجاع ،صداقت بیش از حد،خیلی مهربون ،خوش قول ،اعتماد به نفس بالا،سادگی،مغروربودن ،لوس ،خیلی شیطون ، صمیمی و خونگرم ،قابل اعتماد،عجول در تصمیم گیری .
البته پدر و مادرم هم نظرشون اینه که من خیلی مهربونم ..و چون تنها کسی که حریف شیطنتهای خواهرزاده ها و برادرزاده ام میشه ،من هستم وروجکها فکر می کنند من از خودشون هم شیطون ترم و همیشه می پرسند که پس چرا تنها زندگی می کنم و حوصله ام هم سر نمیره ....
و اما تفاوت شناختی که دوستانم از من دارند با تفاوت شناختی که همکاران در محیط کار دارند،کاملا قابل توجیه است هرچند بین تعریفی که همکاران ارائه کردند،خیلی فرق هست و در بعضی موارد اگه بخواهیم منصف باشیم به نظر خودم خیلی اغراق شده!!! اما در هر صورت خودم هم فکر نمی کردم اینقدر خصوصیات اخلاقی متفاوت داشته باشم . هرچند اصلا آدم انتقادپذیری در مورد خودم و روحیاتم نیستم(حتی در این فضای مجازی هم نتونستم برای یک بار هم شده احساسم رو در معرض نقد بذارم،البته صادقانه از احساساتم می نویسم ولی از انتقاد ناراحت میشم) ولی به خاطر این که قرار شد هیچ تحریفی در نظر همکاران و دوستان صورت نگیره این پست رو میذارم روی وبلاگم .
