اطاق ها شلوغ و پر سر وصدا هستند.... سلول ها دودگرفته و خفه ...هر لحظه صدای دعوا و جار وجنجالی آرامش را از بقیه زندانیان سلب می کند.....هواخوری به مدت چند ساعت باز می شود و دوباره با تصمیم زندانبانان به دلیل تنبیه زندانیان، بسته می شود....روابط هم جنس گرایی اجباری(به دلیل در دسترس نبودن مردان)به وضوح مشاهده می شود. این شکل رابطه بین زندانیان «متربازی» نامیده می شود....
یکی از زندانیان می گفت که یکی از ما شبیه دوست پسرش هستیم و دیگری به او می گفت که ممکن است شب او را اشتباهی بگیری/ این گفتگوها به همراه دعواها و دشنام های رکیک مسئول اتاق ، حس ناامنی ما را بیشتر می کرد....
این بخش هایی از نوشته ناهید کشاورز است در مورد بند تنبیهی زنان اوین.....ناهید عزیز گزارش مفصلی نوشته از ساختار زندان، وضعیت سلسلسه مراتبی، مشاغل زندان و جرایم زنان زندانی در زندان....این نوشته حاصل سیزده روزی است که در زندان بودیم....
این هم نوشته ای است که در مورد یازده کودک اوین نوشتم که همراه مادرانشان در بند زنان تنبیهی اوین زندگی می کردند!!! ایکاش فقط یکی به این سوال جواب بده که چرا باید کودکان در بند تنبیهی اوین نگهداری شوند؟
پی نوشت: این شماره زنستان را که به موضوع زن و زندان اختصاص داده شده،از دست ندهید.
