آشپزخونه یک در داره که به یک تراس باز میشه...تراس خیلی خیلی کوچیک مشرف به حیاط یک خونه خیلی خیلی قدیمی که سقفش هم شیروونی قرمزرنگ داره و روی تراس طبقه دومش گلدون های گل شمعدونی میگذارند...کاملن برعکس اتاق خواب که به ۵۳تا پنجره باز میشه و تقریبن هیچ وقت نمیشه راحت به بیرون نگاه کرد....وقتی دارم روی رخت آویز لباس پهن می کنم و یا موقع آشپزی کردن، یک زن رو می بینم که تقریبن باید ۵۵سالی سن داشته باشه....آشپزخونه شون گوشه حیاط هست و کنارش یک تخت چوبی قدیمی داره...همیشه این زن میشینه اونجا روی تخت و در حال کار کردن هست....یا سبزی پاک می کنه یا ترشی درست می کنه یا بساط غذا رو آماده می کنه...ولی امروز خیلی فرق داشت با روزهای دیگه....بعدازظهر دیدم که نشسته روی همون تخت در حالی که مثل همیشه روسری سفیدش رو بالای سرش گره زده و داره پاهاش رو تکون میده بعد هم بلند شد و ورزش کرد....ساعتهای ۱۰شب هم که باز داشتم لباس پهن می کردم دیدمش که دراز کشیده و داره به آسمون نگاه می کنه....در حالی که تاحالا ندیده بودم دراز بکشه روی اون تخت....
با دیدن این صحنه یک عالمه بوی پاییز اومد توی خونه و با خودم فکر کردم حتما تحت تاثیر این حس خوب پاییزی بوده این زن هم....فصل پاییز امسال رو با این غروبهای دلگیرش خیلی خیلی دوست دارم...
پی نوشت۱: امسال، سومین و آخرین سالی هست که در این خونه زندگی می کنم...یک بار دیگه هم از شر اثاث کشی خلاص شدم...البته نه برای یک سال دیگه برای نه ماه دیگه....
پی نوشت۲: یکی از سخت ترین کارها در خونه های آپارتمانی، تمیز کردن تراس هست....همیشه باید تراس رو دستمال بکشی و مواظب باشی تا هیچ وقت به سرت نزنه که تراس رو با آب بشوری چون همزمان با صدای ریزش آب به تراس پایین، صدای همسایه طبقه پایین هم بلند میشه....حالا از بدشانسی من، یک قمری اومده توی تراس و هر روز یک عالمه خرابکاری می کنه....همیشه البته دوست داشتم یک قمری توی تراس لونه کنه ولی نه این که بیاد و از اینجا به عنوان توالت استفاده کنه....من نمی دونم چرا این قمری برای خودش یک لونه درست نمی کنه؟ هوا که سردتر بشه چیکار می کنه؟
